Ik leerde Mieke kennen na eerst 2 weken scharrel met haar jongere zus te hebben gehad. Het was september 1966, ik was 16 jaar (04-03-1950) en Mieke 19 jaar (08-08-1947) We hebben ons verloofd in 1969 op de Pier van Scheveningen.
Uitzoeken verlovingsringen.
Mieke op de pier van Scheveningen.
Samen waren we veel op straat na het avondeten, met andere vrienden uit de Kievitstraat. (Hangjongeren) Ook gingen wij veel naar de bioscoop in de Laanstraat. In de winter schaatsten wij op de Oosterstraat vijver of op de Baarnse ijsbaan. Of we gingen naar de kunstijsbaan in Amsterdam. Ook hebben wij veel gekampeerd, meestal in de bouwvakvakantie. Naar Luxenburg en België maar meestal in zuid Limburg. Er waren altijd wel feestweken tijdens onze vakantie waar we veel bekende artiesten hebben zien optreden, Dat waren de Cats, Luv, Pussycat, George Baker Selection, Unit Gloria met Robert Long en Bonnie ‘st Clair en BZN.
Samen in de trein.
Ongeveer in 1974, met Mieke, schoonzus en zwager naar Den Helder op de brommer om daar twee weken te kamperen. Mijn vader had de tent met de auto gebracht.
Op 14 maart 1975 zijn wij getrouwd, we hadden net een flat toegewezen gekregen van de woningbouwvereniging en hadden die met hulp van broer, zwager en schoonzus helemaal naar onze zin aangepast en ingericht. Het was een beneden flat met een hele grote tuin die aan de zijkant van de flat doorliep tot aan de voorkant van de flat. In die tijd namen we ook onze eerste huisdieren, eerst een konijn, wat later een hond en nog later ook onze eerste poes. Onze bruiloft hebben wij gevierd in “de Pool” trouwauto’s hebben wij niet genomen, maar we zijn met een bus van Tensen Soest gegaan, lekker makkelijk iedereen in de bus. Voor de muziek hadden wij een Dj.
Mijn (dikke) oma† als getuige van mij.
Mijn schoonmoeder als getuige van Mieke.
Wij zijn getrouwd in een bus van Tensen Soest.
In diezelfde tijd werkte Mieke eerst bij een modeatelier en later bij Phonogram (Philips) waar ze op de grammofoonplaten afdeling de platen in een hoes moest doen. We hadden ook een kinderwens maar de eerste is uitgelopen op een miskraam. In 1978 kreeg Mieke last van haar handen en polsen en is daarvoor naar de dokter gegaan. Na bezoek van een aantal specialisten bleek ze reuma te hebben en is toen bij een reumatoloog gekomen en is voor haar werk volledig afgekeurd.
Dit is ook de rede geweest om geen huis te kopen omdat een hypotheek er toen niet meer in zat. We zijn dus blijven huren en mede door medewerking van haar moeder in 1980 verhuisd naar de eengezinswoning in de Kievitstraat, mede vanwege de centrale verwarming die daar aanwezig was.
De Kievitstraat in Baarn.
Na een aantal jaar en mede door medicijn vermindering raakte Mieke in 1985 zwanger, waarna in februari 1986 onze zoon werd geboren.
Een stille wens,
lang geleden op gegeven
toch nog onverwacht,
een heel nieuw leven.
Dolgelukkig waren wij als ouders, maar ook opa en de oma’s vonden het geweldig, mede omdat opa (mijn vader) een echte naamdrager had gekregen. Hij had al 2 kleinkinderen (meisjes) van mijn oudste broer en schoonzus waar hij ook heel gek op was. De reuma bleef gelukkig stabiel tijdens de zwangerschap en ook daarna is het een tijd stabiel gebleven, maar op een gegeven moment werden de klachten toch weer erger. Gelukkig was mijn zus † in de tijden dat wij weer eens naar de specialist of naar een ziekenhuis moesten een hele goede oppas voor onze zoon, hij had daar zelfs zijn eigen slaapkamer, (Mijn zus † is kinderloos gebleven).
(Er gaat een aardig tijdje overheen en mijn kind is inmiddels een volwassen man van 40, getrouwd met een schat van een schoondochter.)
Door de jaren heen zijn wij ook vaak op vakantie naar Zuid-Limburg, Drente, Oostenrijk, Ibiza, (de meeste keren) Formentera, Tenerife, Grand Canaria, Lanzarote en La Palma geweest.
Al tijdens onze eerste vakantie naar Ibiza leerde ik daar een Spanjaard kennen. Hij was gek van onze zoon en hij hield ook van vissen, mede daardoor heeft hij ons (mijn vader en ik) een keer uitgenodigd om met hem mee te gaan vissen. Zo is die vriendschap ontstaan en hebben wij tot op heden nog regelmatig contact via facebooken zoek ik hem en zijn vrouw ook altijd op als we naar Ibiza gaan.
Links Lucre en rechts mijn vrouw Mieke.
Rechts: Santi en links ben ikzelf.
Op een gegeven moment wordt een van de polsen van Mieke erg slecht en wordt er met de reumatoloog besproken dat de mogelijkheid er is om een kunstprothese te nemen. Dit werd toen alleen gedaan door een specialist in Dordrecht en daar is Mieke toen geopereerd en is de prothese geplaatst. Daarna kreeg ze een machine mee waarmee de pols werd geoefend om er beweging in te houden. Een tijdje later is ook de 2e pols voorzien van een prothese, welke beide zeker voor 15 jaar mee zouden moeten gaan, maar inmiddels zitten ze er nog steeds en zijn de 15 jaar al lang verstreken. Mede door deze polsprotheses kan ze nog veel zelfstandig doen.
Model van een kunstpols.
Jij en ik.
Toen wij elkaar vonden was er nog alle rust
dat het niet makkelijk zou worden
waren wij ons toen niet van bewust
onze liefde voelde krachtig
we wilden er beide voor gaan
ook toen het allemaal moeilijker werd
gingen wij de uitdaging aan
we lachten en soms huilden we
er kwamen pieken en dalen op ons pad
maar als we niet hadden gevochten
hadden we elkaar nu niet gehad
inmiddels een hele tijd verder
bestaat er een onverwoestbare klik
daardoor weet ik heel erg zeker
dit is voor altijd……. jij en ik.
Een update over de ziekte van Mieke 20-11-2021
Artrose is de meest voorkomende vorm van reuma. In Nederland hebben 1,26 miljoen mensen artrose in één of meerdere gewrichten.
Door de jaren heen is de reuma (artritis) van Mieke over- gegaan in artrose. Mede daardoor werd zij steeds meer beperkt in haar doen en laten. Zo maakte Mieke altijd poppenkleertjes, een van haar hobby’s, maar ook dit was niet meer mogelijk door de beperking in haar armen. Door de beperking, welke het meest en langst aanwezig was in haar rechterarm, was ze steeds meer met haar linkerarm gaan doen. Maar ook daarin werd ze steeds meer beperkt. Dat was voor ons een rede om eens te gaan praten over de mogelijkheden om te kijken naar vervanging van schouder en elleboog, Met het nemen van CT scans van haar schouders en ellebogen is het mogelijk om daar nieuwe protheses te plaatsen. Omdat Mieke dus het meest met haar linkerarm deed, werd eerst haar rechterarm geopereerd waardoor ze dus nog steeds zo veel mogelijk haar linkerarm kon gebruiken en begon men met de schouder aan de rechter kant. De operatie vond plaats op 14 december. Ze kreeg een omgekeerde schouderprothese (reverse prothese) omdat haar spieren het werk moeten gaan doen vanwege de niet meer werkende pezen.
Links de normale situatie, rechts de omgekeerde schouder prothese.
Ze heeft een lange weg te gaan, maar we hebben er alle vertrouwen in.
De operatie is achter de rug en ze heeft diverse keren therapie gehad. Het beoogde resultaat is behaald, alleen nog wat therapie om de hand achter de rug te krijgen. Voor 24 januari 2022 stond er een een afspraak met de arts om te kijken wanneer haar elleboog prothese gedaan kan worden.
16 April werd er een elleboog prothese geplaatst bij Mieke, na 1 nacht ziekenhuis mocht ze weer naar huis. De eerste 14 dagen arm in sling , dag en nacht, daarna naar het ziekenhuis voor verwijderen van het verband. De arm was nog erg opgezet en bont en blauw rond de elleboog. Ze moest nog 1 week in de sling, daarna was de wond mooi dicht en moest er voor ondersteuning nog een steun verband om, maar geen sling meer en op naar de fysiotherapie. Er zit alweer beweging in, dus het gaat de goede kant op. Helaas is op het moment van schrijven de beweging in haar arm weer beperkt door een breukje in haar schouder.
Inmiddels is er in 2022 een 2e elleboog prothese geplaatst in haar linkerarm, op het moment van schrijven (23-01-2025)
Er zijn nog wat problemen met de linker elleboogprothese, waarvoor we bij de “Hoogstraat”in Utrecht lopen.
Inmiddels zijn we uitbehandeld en vindt Mieke het wel mooi geweest met al die operatie’s.
2026: Op 9 juli heeft Mieke een hartinfarct gehad, waar we op tijd bij waren en is er 1 stend geplaatst in een ader van haar hart.
8 augustus is Mieke lelijk gevallen bij de Nettorama in Baarn waardoor ze een hoofdwond (8 hechtingen) een open geschaafde hand en een flinke dikke knie heeft overgehouden. De knie blijkt een slijmburs ontsteking te hebben en daarvoor heeft ze medicijnen en een prik in de knie gekregen.
(3 september)
De blauwe plekken trekken al weer aardig weg.
Bij deze hopen wij dat het ongeluk nu een beetje bij ons vandaan blijft, maar we blijven alles positief bekijken.
