Ach ja, zo komt er een eind aan mijn jeugd in Den Haag en verhuizen we naar Baarn, de geboorteplaats van onze ouders, mede omdat mijn vader in Baarn weer werk had gevonden. (Hij was timmerman en werkte in de bouw) Wij kwamen te wonen op Wijkamplaan 9.
In Baarn had ik een behoorlijk lange zomervakantie, want wij verhuisden in maart en ik hoefde pas in september weer naar school.
Ook ontmoet ik de achterbuurjongen Henk (toen nog Hennie genoemd) en ik raakt bevriend. Na de zomer ben ik naar de openbare school “Oosterschool” gegaan en kwam ik in de 5e klas bij meester Sjoerd. Het was op zich een leuke tijd, maar soms ook niet, want ik werd gepest op school!
Behoudens het pesten heb ik de school verder goed doorlopen, zo kwam ik in de 6e klas bij meester de Groot†, een aardige man en tevens hoofd van de school
Het werd een ander leven, zeker even avontuurlijk maar anders dan in die grote drukke stad Den Haag. Hier was meer ruimte om op straat te spelen. Men deed hier ook niet aan kerstbomenjacht na de kerst. Ook had ik een leuk buurmeisje (Hannie) en even verderop nog zo’n leuk meisje (Marja) Het was een tijd van verstoppertje spelen, voetballen, rolschaatsen, knikkeren, hinkelen touwtje springen, stoepranden, op conservenblikjes lopen en pijltjes of besjes schieten met een elektra pijpje en ontdekken met je buurmeisje dat meisjes anders zijn dan jongens.
De Oosterschool
Ook gingen we met onze ouders naar het Soester natuurbad, waar de kikkervisjes zwommen en later naar het Baarns bosbad. Je moest wel opletten want als je kattenkwaad had uitgehaald, en er had weer iemand de politie gebeld, dan had je kans dat de motorpolitie achter je aan kwam, zelfs door de paadjes achter de huizen nam hij met zijn motor. Ook van de step werd afscheid genomen en kreeg ik mijn eerste 2e hands fiets met terugtraprem en zonder versnellingen. In die tijd mocht ik ook een keer logeren bij mijn neef Gerard† in Bussum, en daar mocht ik een fietsje lenen en dat was een doortrapper, nou daar ben ik wel mee onderuit gegaan want dat was lastig te stoppen, vooral als je van een heuvel ging!
Bosbad Baarn.
Flora bioscoop Baarn.
Na 2 jaar lagere school ga ik samen met Henk mijn achterbuurjongen naar de VGLO (Voort Gezet Lager Onderwijs) in Soest, de Oranje Nassau School. Omdat ik kok wilde worden was deze school aanbevolen door de lagere school, maar op het moment dat ik daarna toe ging was men gestopt met kooklessen voor jongens. Jammer maar helaas. Ik doorloop de school en ook daar krijg ik weer nieuwe vrienden, zoals Henk en Bert. Op een zondag in de zomer was ik met Henk en nog een paar jongens naar het Raboes aan het einde van de Eem om daar te zwemmen. We waren op de fiets. Op een gegeven moment aan het einde van de dag moesten we naar huis en al hardlopend sprong ik van een dijkje af zo met mijn rechtervoet in een stuk glas. Bloeden als een rund, maar men kon daar niets anders dan goed verbinden, waarna Henk mij al duwend op de fiets heeft thuis gebracht. Met mijn vader naar het ziekenhuis op de Torenlaan alwaar chirurg Tjeenk Willink de wond heeft gehecht.
Omdat het maar 2 hechtingen waren vond hij het niet nodig om te verdoven, want die verdovingsprikken waren net zo erg als de prikken van de hechtnaald. Nou het was geen prettig gevoel kan ik je vertellen. Doordat ik daarna niet naar school kon, heb ik nooit mijn diploma behaald op deze school want de week na het incident was er examen.
Oranje Nassauschool Soest-V.G.L.O.
Oude ziekenhuis aan de Torenlaan in Baarn.
Na de V.G.L.O. ben ik naar de PTT (Post Telegrafie Telefonie) gegaan om opgeleid te worden voor postbesteller. Ik werkte vanuit het postkantoor in Hilversum en dan 4 dagen in de week praktijk en 1 dag in de week Theorie op het Postsorteerstation in Amsterdam gelegen aan het centraal station. Ik heb dat 2 jaar gedaan en het was verrekte koud in de winter, soms wilden je handen niet meer open.
Postkantoor aan de Kerkbrink in Hilversum.
Boekdrukker.
Na de PTT, ik was inmiddels 16 jaar, zoek ik weer ander werk en zo begon ik in het magazijn bij drukkerij Bakker, waar men mij al snel vroeg of ik geen drukker wilde worden en daar ben ik toen in mee gegaan. Je bent dan leerling drukker en werkt 4 dagen in de drukkerij en gaat 1 dag in de week naar de grafische school in Utrecht. Ook in die tijd leerde ik Mieke kennen, mijn huidige echtgenote. Als beginnend leerling-drukker mag je eerst geboortekaartjes, trouw- en rouwkaarten drukken op een Heidelberg degelpers. Deze pers was geschikt voor het kleinere drukwerk zoals hierboven beschreven, maar ook voor enveloppen en drukwerk op A4 formaat. Je moest eerst de machine instellen op het juiste formaat papier en dan ook een proefafdruk maken. Daarmee ging je naar je chef en die controleerde of je alles goed had ingesteld, zo ja dan mocht je de opdracht gaan drukken. Heel wat drukwerk is erdoor gegaan in die tijd. En als je wat langer op de degelpers had gewerkt en er was iemand van de oudere garde ziek, dan mocht je op een Heidelberg cilinder pers aan het werk, deze machine kon veel grotere papierformaten aan.
Aan de cylinderpers.
Het meeste drukwerk was zwart wit. Kreeg je meer kleuren dan moest je de hele handel twee of meer keren door de pers halen, al naar gelang het aantal kleuren er werden gebruikt voor je opdracht, waarbij je na iedere kleur alles eerst goed moest reinigen.
Het was nog in de tijd dat je je salaris iedere week kreeg uitgereikt door je chef aan het einde van de vrijdagmiddag in een klein bruin loonzakje. Aan het einde van de vierjarige opleiding, (ik was toen 20 jaar) kreeg je examen en kon je dus een diploma boekdrukken behalen. Tot een examen is het niet gekomen. Door een smerige streek van een van mijn collega’s had ik niet op tijd mijn werkstukken af en werd ik ontslagen. Mijn jongere autistische broer die in de binderij werkte kon ook meteen gaan. Ik heb dit nooit begrepen van de betreffende directeur want die jongen had er niets mee te maken.
Heidelberg degelpers.
Heidelberg cylinderpers.
